Ga je mee vissen? - De vissen zijn bevroren.
Moet je die auto zien. Gaaf, hè? Het is vast een Ford.
Nee, dat is geen Ford.
Wat is het dan? - Geen idee, maar 't is geen Ford.
Leonard, wat doe je? - Wat denk je?
Straks word je betrapt.
Niemand te zien.
Wat is er?
Leonard. Ga je aankleden. Het ontbijt staat klaar.
We beginnen met 'n proefwerk.
Niet spieken en als de bel gaat kun je je werk inleveren.
Dag, Mrs Lowe. Komt Leonard buiten spelen?
Nee, vandaag niet. - Morgen dan?
Dan is ie nog niet beter. - Wanneer dan wel?
Dat weet ik niet.
Lief dat jullie geweest zijn.
Naar een waar gebeurd verhaal.
Pardon... - U moet bij haar zijn.
Bainbridge, kan ik u helpen? Dr Franklin en Dr Tyler...
...zijn in een bespreking. Kan ik iets doorgeven?
lk ben Dr Malcolm Sayer, ik heb een afspraak.
Gaat u zitten. Bainbridge Ziekenhuis.
Als u mensen zegt, bedoelt u dan levende mensen?
lk kom voor een baan in het neurologisch laboratorium.
We hebben een röntgen-afdeling.
Dit is een revalidatie-kliniek. We zoeken een stafneuroloog.
U gaat met mensen werken. - Als behandelend arts.
Wat voor patiënten had u vroeger? - Aardwormen.
Pardon?
Een gigantisch project. Ik moest één decigram myeline winnen...
...uit vier ton aardwormen.
Ik heb er vijf jaar aan gewerkt, iedereen hield het voor onmogelijk.
Dat kan ik ook niet. - Ja, en dat heb ik bewezen.
En in het St Thomas Ziekenhuis?
Alleen maar onderzoek?
De staf is onderbezet.
Hij heeft nog nooit met mensen gewerkt.
U heeft iemand nodig die meer ziekenhuiservaring heeft.
Ik wil graag werken, maar er zijn vast betere sollicitanten.
En uw studie dan?
Daar heeft u toch ook ervaring opgedaan?
Pols voelen, temperatuur opnemen, diagnose stellen.
Ziet u wel.
U wilt toch werken?
Deze kant op. Al eens eerder in een revalidatie-kliniek gewerkt?
Dat moet u zich herinneren. - Niet dus.
We hebben MS, het Tourette- syndroom, Parkinson...
...en ziektes die nog geen naam hebben.
Waar wachten ze op? - Nergens op.
Hoe worden ze dan beter? - Het is chronisch.
We noemen dit de tuin, die mensen leven als planten.
Mr Kean? Mag ik...
Ik ben in 1911 geboren in Kingsbridge. Ik ben hier sinds 1955.
Daarvoor zat ik in een inrichting in Brooklyn.
En daarvoor was ik een mens.
Het went wel.
Al zou je misschien denken van niet.
Af, Buttercup. Ga naar je eigen huis.
Goedemorgen, dokter. Ik heb een nieuwe aanwinst.
Ze is gisteravond gebracht. Dit is haar dossier.
Hallo, ik ben Dr Sayer.
Weet u waar u bent?
Hoort u me?
Onbekende dementie. Reageert niet.
Verzekering?
Ze heet Lucy Fishman. Ze zat bij haar zus...
...die al dagen dood was.
Verder geen familie. En ze is altijd zo geweest.
Zonder ook maar enige reactie. Maar toch...
Een reflex.
Dan had ze alleen afgeweerd. Maar ze ving de bal.
Toch is het een reflex.
Daar ben ik het niet mee eens.
Ze heeft geen eigen wil, dus leent ze de wil van de bal.
De wil van de bal? - Excuseer me.
U probeert een goede indruk te maken, hè? Is dat het?
U moet zich inwerken.
Miss Costello, zorg dat de patiënten van Dr Sayer...
...morgen ingeroosterd worden.
De wil van de bal?
Heel goed.
Dank u wel.
Ik hoor het wel als ze weer wat vangt.
Ik word ontslagen. Dan ga ik weer studeren.
Ben ik wat vergeten?
Nee, maar ik was het wel eens met uw verklaring.
Ik wil u helpen tot u ingewerkt bent.
Goedenavond, dokter. - Dank je.
Hallo, ik ben Dr Sayer. - Ik ben Waheedah.
Hoe gaat het? - Goed, dank u.
Welk formulier? Ja, ik wacht wel.
Oké. Drie... één... twee...
Bedankt. Dag.
Hallo.
Jippie! We zijn in de atmosfeer. - Nu zijn we gewichtsloos.
En dat gaan we vieren met een kopje Nestlé Quick.
Nestlé Quick is echt het allerlekkerst.
Hallo, we gaan even wat Nestlé Quick bijtanken.
Lucy...
Je bent...
Anthony, wil jij me even helpen met dit te verplaatsen?
Pardon.
Lucy, je bent er bijna.
Hier is het water, Lucy.
Waarom groeien je nagels zo snel?
Dat komt vast door al die Jello-O.
Elke dag Jell-O.
Rode Jell-O, gele Jell-O. Elke dag Jell-O.
O ja, Mrs Cooper is overleden. Ken je haar nog?
Een aardig mens. Altijd een vriendelijk woord.
Maar die hond mocht ik niet.
Pardon? - Hallo.
Praat hij wel eens tegen u?
Nee, niet met woorden. - Maar wel op een andere manier?
Hoe bedoelt u?
U heeft geen kinderen. - Nee.
Anders zou u het wel begrijpen.
Hier, Atypische Schizofrenie.
En hier Atypische Hysterie.
Atypische Zenuwaandoening.
Geen verbetering sinds laatste onderzoek.
Geen andere behandeling aanbevolen.
Heel goed.
Geen verandering. Gedateerd: 11 september 1944.
Dat is 25 jaar geleden.
Al deze atypische dingen zouden iets typisch moeten opleveren.
Maar wat dan?
Dokter, gaat u mee een kopje koffie drinken?
Of thee?
Normaliter zou ik ja zeggen, maar ik heb andere plannen.
Goed. Een andere keer dan? - Ja.
Encephalitis lethargica.
Waar staat 't?
lk dacht dat iemand het licht had laten branden.
Er is een verband. Ze hebben allemaal encephalitis gehad.
Voordat ze hier kwamen. Kijk, in de jaren twintig.
Is het niet geweldig? - Ja, ik kom zo wel terug.
Encephalitis-epidemie slaat toe.
Geheimzinnige slaapkoorts.
De vergeten ziekte. Het Post-Encephalitis Syndroom.
Hoeveel heeft u er al gevonden?
Vijf. En er moeten er meer zijn.
Hoe zijn ze?
Zoals u ze toen al beschreef. Zo onwezenlijk als geesten.
Maar in uw tijd waren het nog kinderen.
Ja, kinderen die in slaap vielen.
De meesten overleden tijdens de acute fase van die ziekte.
Maar zij die wakker werden...
...waren oké, alsof er niets gebeurd was.
We wisten alleen niet in hoeverre de hersenen beschadigd waren.
Jaren verstreken. Vijf, tien, vijftien...
...voordat de vreemde symptomen zich openbaarden.
Maar dat gebeurde.
Ik zag ze al in de jaren dertig.
Ouderen die gebracht werden door hun kinderen.
Jonge mensen die gebracht werden door hun ouders.
Ze konden zich niet aankleden of zelfstandig eten.
Ze konden vaak niet praten.
Sommige gezinnen werden er gek van.
Normale mensen...
...waren nu...
...ergens anders.
Hoe zijn die mensen? Wat denken ze?
Ze denken niet.
Het virus tast hun hogere hersenfuncties aan.
Is dat zeker? - Ja.
Want? - Ik zie geen alternatief.
Waarom doen we dit eigenlijk?
lk heb een idee.
Wat houdt Lucy steeds tegen?
Niets.
Precies. Het visuele veld stopt. Er is geen patroon.
Niets dwingt haar verder te gaan.
En dat gaan wij creëren. - Precies.
Ze kijkt naar...
Ik wil meer over uw zoon weten. - Dat kan.
Er was iets met zijn handen. Hij kon niet meer schrijven.
Ze functioneerden niet meer.
Hij kon niet meer naar school. En toen was ie pas elf.
Het werd steeds erger.
Soms riep ie me en dan zat ie op zijn bureau...
...in trance. Een paar uur lang. Daarna leek hij weer normaal.
Op een dag kwam ik thuis en toen lag hij in bed.
Hij zei steeds: Mam? Mam? En zijn arm was uitgestrekt.
Wat is er, Leonard?
Daarna sprak hij niet meer. Het was alsof ie verdwenen was.
Later dat jaar ging ik met hem naar Bainbridge.
Dat was op 14 november 1939.
Hij was twintig.
Wat had ie die negen jaar daarvoor gedaan?
Lezen. Hij las graag. Hij las de hele dag.
Echt waar?
Meer kon hij niet.
Zo is het goed.
Oké, Leonard. We zijn klaar.
Niets, niets, niets en... Niets.
Dit is een standbeeld. - Inderdaad.
Mag ik het zout?
En dit? - Dit? Dat is de stroboscoop.
U zit ernaast. Dat vorige was de stroboscoop.
Hier noemde ik zijn naam.
Excuseer me.
Recht door het midden. Gooi 'm erin.
Ik kan ook vangen. Gooi maar op.
Zijn dit ze allemaal? Breng ze maar naar binnen.
Ik had van David moeten scheiden. Ik dacht dat hij een vader wilde...
De patiënten hebben hun medicijnen al gehad.
Dr Sayer hoopte al dat jullie even vrij waren. Kom eens mee.
Dit is één van de mooiste aria's. Kijk of ze reageren.
Noem mij Ishmaël.
Een paar jaar geleden, hoeveel maakt niet uit...
...had ik geen cent en geen reden om aan de wal te blijven.
Ik weet dat je me hoort. Reageer als ik je naam noem.
Het is niet bij elke muziek. Ze moeten de muziek mooi vinden.
Ze bewegen pas als de muziek hen raakt.
Ik moet nog iets vinden wat Bert raakt.
Zo zitten ze de hele dag.
Ik moet het eerst uitkomen.
Leonard... L...
Dit is Frank. Help even hem overeind te zetten.
Er is iets dat hem wel raakt. Menselijk contact.
Gaat u daar maar even staan.
Hij kan niet alleen lopen. Als ik 'm loslaat, valt ie.
Ik laat je niet vallen.
Met mij loopt ie overal naartoe.
Net als met die bal. Hij leent als het ware mijn wil.
De wil van een ander mens.
Ik zet eerst de wijzer op de L. De L van Leonard.
Zodra jij de wijzer beweegt, neem jij het van me over.
Duidelijk? Goed, dan gaan we beginnen.
Misschien was ik niet duidelijk. Mijn fout.
L... Goed, heel goed. En nu de E.
E, heel goed.
S...
P...
Je spelt wat anders.
RILKES/PANTER
Rilke, Rainer Maria. Duitse dichter.
Zijn blik is, van het turen door de tralies...
...verworden tot een blik, die mat is en niets ziet.
Voor hem bestaat de wereld uit duizend spijlen.
En achter die spijlen, bevindt zich niets.
Terwijl hij rondje na rondje loopt...
...als een rituele dans rondom een middelpunt...
...waarin het machtige verlangen is verdoofd.
Soms opent hij zijn ogen, en zonder geluid te maken...
...glijdt een beeld naar binnen, via de schouders...
...naar het hart, en sterft.
Ken je het medicijn L-Dopa? Een synthetisch dopamine.
Ja, voor Parkinson-patiënten.
Hoezo?
Neem me niet kwalijk.
Het heeft honderd jaar geduurd...
...voor we de schade die Parkinson aanricht konden opsporen.
Dankzij het medicijn L-Dopa kunnen we nu beloven...
...dat Parkinson-patiënten een normaal leven kunnen leiden.
Ik ben zeer nieuwsgierig. Heeft u al iemand gehad die...
Pardon, Dr? - Sayer.
Hebt u wel eens patiënten met encephalitis gehad?
Straks graag, Dr Sayer. Als u het niet erg vindt.
Ik zei dus, door het toedienen van L-Dopa...
Zou een extreme Parkinson-trilling...
...op een niet-trilling kunnen lijken?
Hebt u het tegen mij? - Ja.
Stel dat een handtrilling versnelt tot onbeweeglijkheid.
Dat alle Parkinson-symptomen versnelt vertoond worden.
Handtrilling, hoofdschudden, spraakversnelling.
Zouden ze dan een persoon als het ware kunnen verstenen?
Geen idee. Misschien.
Zou L-Dopa dan kunnen helpen? - Dr Sayer, toch?
lk ben chemicus, u bent de medicus. U mag de schade toebrengen.
Freud deelde cocaïne uit alsof het snoep was.
En wij maakten onze voorouders psychotisch met cortison.
Nu is het L-Dopa? - Het is nog wat te vroeg.
Ik denk dat het nog veel te vroeg is.
Laat de chemici maar de schade toebrengen.
Maar ik...
Dr Kaufman, hebt u dit gelezen? Patiënten eten weer Jell-O.
Ja, een plichtmatig onderzoekje. Slechts 30 lichte gevallen.
Uw Parkinson-patiënten bewegen al jaren niet meer.
Kijkt u nog maar eens.
U kunt zo'n sprong niet maken.
U weet niet eens of er wel een verband bestaat.
Het enige wat ik weet is dat deze mensen van binnen leven.
Hoe weet u dat nou? Omdat ze tennisballen vangen?
lk weet het gewoon.
Met hoeveel wilt u beginnen? - Met allemaal.
Een paar. Eén.
Eén.
Met toestemming van de familie.
Heeft Leonard Parkinson?
Nee, de symptomen lijken op die van Parkinson...
...maar ook weer niet.
En wat doet dit medicijn voor hem?
Dat weet ik niet. Misschien wel helemaal niets.
Maar wat verwacht u?
Geen idee. Het is ontwikkeld voor een andere afwijking.
En wat hoopt u?
lk hoop dat het hem terugbrengt van waar hij nu is.
Naar wat? - Naar de wereld.
Wat heeft die hem dan te bieden?
U... U bent hier.
Alles, graag.
Geen reactie bij 200 milligram. - Misschien door het zuur.
Misschien heeft ie meer nodig. - Of minder.
Ik doe het in melk.
500 milligram.
Ik bel als er verandering optreedt. - Goed.
Dank u.
Het is rustig.
Het is laat. ledereen slaapt.
Ik slaap niet. - Nee, jij bent wakker.
Mag ik?
lk...
Leonard, er is bezoek voor je.
Mam... mam...
Ik heet Eleanor. - Eleanor.
Aangenaam kennis te maken. - Aangenaam kennis te maken.
Dames? - Wat nu weer?
Mijn hemel.
Hoe maakt u 't? lk heet Margaret.
Beth.
Anthony, hoe gaat het?
Geweldig. En jij?
Ook geweldig.
Heb je hem ontmoet? - Hij zag er goed uit, hè?
lk zou dertig verloren jaren niet aankunnen. U wel?
Hij weet het wel, hè?
Kijk eens deze kant op. Dit is een Polaroid-camera.
Binnen een minuut is je foto klaar. Wonderlijk.
Probeer dit eens.
Schitterend. Wil je nu naar het eind van de kamer lopen?
Klaar? Af.
Heel goed.
En nu terug.
Dat ging snel. Ik pak nog even een film.
Je moet even gaan liggen. Je hebt rust nodig.
Ik durf m'n ogen niet te sluiten. Als ik ze dichtdoe...
Slaap je. En als je wakker wordt, is het de volgende morgen.
Dat beloof ik je.
baby's bootje, een zilveren maan, zeilt door de lucht
baby probeert een droom te vangen hier en ver weg
zeil, baby, zeil
op die grote zee
als je maar niet vergeet terug te zeilen naar mij
Wat is de Bronx mooi geworden.
Dat was mijn school. - Echt waar?
Klassiek? - Je mag ook wat anders kiezen.
Wat is dat? - Rock & Roll.
Kom erin.
Nee, toen jij weg was, kregen wij hier te maken met vervuiling.
Dat is geen pootje baden, dat is zwemmen.
Ik weet niet of het ziekenhuis daartegen verzekerd is.
Kom nou. - Nee.
Leonard, het wordt vloed.
Het periodieke systeem der elementen.
Dat was mijn kennismaking met de wetenschap.
Het is schitterend. Het heelal in haar essentie.
Je hebt alkalische metalen, halogenen, inerte gassen.
Elk element heeft z'n eigen plek. Daar verander je niets aan.
Ze liggen vast, wat dan ook.
Bent u getrouwd?
lk? Nee. Ik kan niet zo goed met mensen omgaan.
Dat heb ik nooit gekund, Leonard. Ik ben op ze gesteld...
...en ik wou dat ik ze wat beter begreep.
Waren ze maar wat minder onvoorspelbaar.
Eleanor is het vast niet met u eens.
Eleanor? - Miss Costello.
Heeft ze het over mij gehad?
Wat zei ze?
Dat u een goed mens bent. Dat u veel om mensen geeft.
Ik wil de hele groep het medicijn geven. En ik weet dat dat duur is.
Enig idee hoeveel het gaat kosten? - Ja, ik heb Ray gesporken.
Ik heb een schatting.
Als ze allemaal dezelfde dosis krijgen als Mr Lowe...
...12.000 dollar.
Hoeveel? - 12.000.
Per maand? Dat hoef ik niet eens voor te stellen.
Kunt u niet met de donateurs gaan praten?
Die geven al zoveel.
We moeten ze ervan overtuigen nog meer te geven.
Als ze Mr Lowe zien... - Zoveel indruk maakt Mr Lowe niet.
Het gaat hier om geld.
Extreme rigiditeit van het spierweefsel.
Aantasting van de achterstreng-reflexen.
Een hersenstam-regiditeit, een meningismus.
Het opvallendste is de vlakke gelaatsuitdrukking...
...niet te verwarren met apathie of katatonie.
Minder wetenschap. Rustig aan.
Maar sommige dingen raakten hem.
Het noemen van zijn naam, het horen van een bepaald muziekstuk.
De aanraking door iemand anders.
Maar dat waren allemaal vluchtige bewustwordingen.
Meestal was hij zoals u hier ziet.
Hij verkeerde in een soort slaap, een soort dood.
Zo was hij toen ik hem hier in dit ziekenhuis aantrof.
En zo leefde hij de afgelopen dertig 30 jaar.
Nu? - Als je zover bent.
Ik heet Leonard Lowe.
Men heeft mij verteld dat ik een tijdje weggeweest ben.
En nu ben ik weer terug.
Kijk eens. Neem maar mee.
Dank u wel.
Dr Sayer! - Wat is er?
Een wonder.
Waar is mijn bril? - Op uw neus.
Is dit echt?
lk praat.
Ik loop. Wie bent u?
Vandaag is alles een beetje anders.
Ik heb zo vreemd gedroomd.
Ik moet je bloeddruk meten.
Daar heb je 25 jaar lang de tijd voor gehad.
Gaat het?
lk moet make-up hebben. - Goed, dat regelen we wel.
En ik heb kleurspoeling nodig. Zwart.
Zwart? Weet je dat wel zeker? - Het is altijd zwart geweest.
lets over fruitbomen.
Snoei de fruitbomen. - Doe ik.
Ik wil een steak, rood. Puree, jus en sperziebonen.
Ik was me wel van dingen bewust, maar het zei me niets.
Het had geen betekenis. Een paar oorlogen.
Vanmorgen ben ik alleen naar de WC geweest.
Het wordt niet makkelijker.
Rolando, kun je met me praten? lk ben Miss Costello.
Versta je me?
Lucy. Welk jaar is het? - Welk jaar is het?
1926, sufferd.
Wees nou sportief, Miriam.
En even na negenen bestormden de New York Mets de kleedkamer...
...op die gedenkwaardige avond.
En ze begonnen het wildste en natste...
...overwinningsfeest uit de honkbalgeschiedenis.
Na zeven magere seizoenen konden ze eindelijk uit hun dak gaan.
Hallo, Sydney. - Hallo.
Gaan we naar dezelfde plek? - Dat weet ik eigenlijk niet.
Bij elkaar blijven.
Haal Leonard terug. - Anthony, haal Leonard even.
Bij de groep blijven.
Hoe gaat het met mijn vader? - Hetzelfde.
Mam, doe het nou maar niet. - Ik ga wel mee.
Kom erin anders gaat de deur niet dicht.
Sydney gaat toch ook mee. - Die is patiënt.
Niet zoals jullie. - Hij is patiënt, jij niet.
Ik ben je moeder. - Gaan er nog meer moeders mee?
Wat heb je met je haar gedaan?
Dat is een band. - Dat weet ik, ik ben niet gek.
U behandelt me als een sukkel. - Sorry hoor.
Klaar? - Ik blijf hier.
Wat is er dan? - Niks, maar ik wil...
Zwaaien.
Kom nou, dokter.
Is echt alles oké met je?
Ja, ik zie u straks. Veel plezier.
Mag ik gehakt? Alstublieft?
Gehakt. - U ook gehakt.
Volg je mij?
Sorry, ik maak maar een grapje. Ik zag je net boven lopen.
Ben je bij iemand op bezoek? - Nee.
Je werkt hier.
Ik woon hier.
Ben je een patiënt?
Je lijkt niet op een patiënt.
O nee?
lk hou van planten.
Dr Sayer... Heeft u dit uitgekozen?
Waarom? - Ik kom hier vaak.
Het is best leuk, maar na een uurtje heb je het wel gezien.
Anthony denkt dat ze zich vervelen. - Klopt.
Ik wilde ze nog de opera laten zien.
Of het museum.
O nee, daar heb je al die opgezette dooie beesten.
Wat doen we dan?
Mag het weer? - Ja, al een tijdje.
Dames, wat mag het zijn?
Een Rob Roy met ijs.
Zonder alcohol.
Ik werk in een cafetaria.
Voordat ik naar m'n werk ga, ga ik wel eens naar mijn vader.
Hij was een honkbalfan, dus ik lees altijd voor uit de sportpagina.
Ik weet niet of hij het wel beseft. Mijn moeder denkt van niet.
Maar jij denkt van wel.
Soms denk ik iets te zien. lets van een verandering.
En dan zie ik hem weer zoals hij was voor die beroerte.
En dan ebt dat weer weg. Klinkt het een beetje logisch?
Ja...
Waarom ben je hier?
lk krijg medicijnen. - Waarom?
Zonder medicijnen ben ik net als je vader.
Maar nu ben ik oké. - Da's mooi.
Ik wist zeker dat ie een uitsmijter wilde, met bacon, toast en koffie.
Dus ik bracht het hem meteen.
Zegt ie: Je bent de tomaat vergeten.
Maar die waren op. Daarom had ik die niet gebracht.
Ik vond het erg leuk, Leonard. - Ik ook.
Paula? - Ja.
Hij weet het. Je vader weet dat je bij hem op bezoekt komt.
Dokter, dit zijn mijn vriendinnen.
Is het geen snoepie?
lk weet niet hoe ik dit moet zeggen...
Maar je man...
...is in 1953 van je gescheiden.
Godzijdank.
Moet je zien. Een Pontiac Firebird. Dat is pas een echte auto.
Mag ik je hand, Lucy? - Haal me hieruit.
Fout, hij ligt hier. - Dan heb ik verloren.
Je geluk laat je in de steek. Heel mooi.
Hoe gaat het? - Hoe gaat het?
Hoe voel je je?
Mijn ouders zijn dood, mijn vrouw zit in een inrichting...
...mijn zoon woont ergens in het westen.
Ik voel me oud en bedonderd. Zo voel ik me.
Ik heb nog wat potloden gekocht bij de boekhandel.
En dit.
Een kleine tekenhaak.
Die kan ik wel gebruiken.
Dat is mooi.
Ik ben zo terug. - Leonard?
Hij praatte nooit over meisjes.
En hij ging ook nooit met ze om.
Belachelijk, dat meisjesgedoe. Vindt u ook niet?
Hij is een volwassen man.
Ga eens met vakantie, zei ie. Ga er een paar dagen tussenuit.
Hij bedoelt dat u wel een vakantie verdient.
Ik kan hem hier niet achterlaten. Zonder mij gaat ie dood.
Meiden.
Hallo? Dr Sayer? lk moet met u praten.
Leonard?
lk heb het een en ander te zeggen. Ik moet u echt spreken.
Wat wil je dan zeggen?
Belangrijke dingen. Dingen die ik nu ben gaan begrijpen.
Waar bel je vandaan? - Vanuit uw kantoor.
Het is erg laat. - O ja?
Blijf daar. Ik kom naar je toe. - Mooi.
Dr Sayer, gaat u zitten. - Wat is er aan de hand?
ledereen moet het weten hoe mooi het is.
Wat bedoel je, Leonard?
Lees de krant. Wat staat erin? Alleen maar slecht nieuws.
De mensen zijn vergeten wat het is om te leven.
Ze moeten weten wat ze hebben en wat ze kunnen verliezen.
Ik heb levensvreugde. Ik voel de gave van het leven.
De mensen hebben geen oog meer voor de kleine dingen.
Werk, spel, vriendschap, familie.
Hij was zo opgewonden. Hij ging door tot vijf uur.
Is dit bevrijding, bezetenheid... - Of liefde?
En hij heeft gelijk. We weten niet meer hoe we moeten leven.
Maar om vijf uur 's morgens?
Waheedah. Hoe gaat 't? - Prima.
Mr Lowe, alles goed? - Ja.
Wat wilt u, Mr Lowe? - lets simpels.
En dat is?
Een wandeling maken als ik dat wil, zoals alle gewone mensen.
U kunt toch naar buiten? - O ja? Alleen?
Wat maakt dat nou uit?
lk ben geen crimineel. Ik heb niets misdaan.
Ik ben voor niemand een gevaar. Maar ik mag niet alleen naar buiten.
U hebt geen ding gewekt, maar een mens. Ik ben een mens.
Beseft u dat u zich nu onbewust vijandig naar ons opstelt?
Hoe dan? Het is toch onbewust?
lk ben nieuwsgierg. Wat zou u buiten willen doen?
Een wandelingetje maken. Met mensen praten.
Zelf beslissen waar ik heen loop. Dingen die voor u normaal zijn.
Is dat alles? - Ja.
Goed, we nemen het in beraad en dan hoort u nog wel van ons.
Alles oké? - Ja, ik was alleen zenuwachtig.
Wat zeiden ze?
Dat er onvoldoende gegevens waren...
...en dat er meerdere observaties nodig zijn.
Dat je nog niet klaar bent voor de buitenwereld.
En dat ze geen verantwoording willen nemen.
Ze zeiden nee.
En wat zei u? - Ik heb geen stem, Leonard.
Bent u het met ze eens?
Ja.
We weten het nog niet precies. We weten niet of dit wat is.
Het is een experiment dat nog geëvalueerd moet worden.
Leonard, waar ga je naartoe? - Wandelen.
Dit is Dr Sayer.
Waar ga je heen? - Naar buiten.
Dat mag niet.
Maak het je niet zo moeilijk.
Ik wil wandelen.
Hij is niet agressief. Laat hem los.
Hij is niet agressief.
Ik snap het niet, hij is nooit lastig geweest.
Hij was altijd rustig en beleefd. Hij was nooit veeleisend.
Hij was altijd gehoorzaam. - Omdat ie katatoon was.
Ik bedoel als kind.
Pardon.
Ik herken hem niet meer. En hij weet het ook niet.
U heeft hem veranderd.
Zij zijn hier de zwakzinnigen. Zij hebben een crisis.
We hebben het ergste overleefd. Zij zijn er bang voor.
Omdat zij het weten.
Zij weten het.
Omdat wij ze eraan herinneren...
...dat er een probleem is...
...waar ze geen antwoord op hebben.
En zolang ze dat niet weten, zijn ze geen echte genezers.
Ze zullen eerst moeten toegeven dat wij niet het probleem zijn.
Wij zijn het probleem niet, zij zijn het probleem.
Dertig jaar lang kon hij zijn woede niet uiten.
De anderen ook niet. - Zijn gedrag is natuurlijker.
Vindt u die achterdocht normaal?
Ja, omdat hij daarboven zit. We sloten hem op in een kooi.
En dat is een feit.
Ik heb 20 psychoten die niet meer eten en niet weten waarom.
Hoe lang moet dat duren? - Hij wil weg.
Mr Lowe is geen messias. Hij heeft problemen.
Hij is niet herrezen, hij kreeg een medicijn.
En het is geen wondermiddel.
De anderen zijn prima. - Hij gebruikt het al langer.
Ik voel met hem mee.
Maar ik wil niet dat hij andere patiënten in gevaar brengt.
Pardon. - Dit kunnen we niet toestaan.
Hij is oké.
Hoe gaat het? - Goed.
En met jou? - Beter dan ooit.
Waar zijn die mannen voor? - Om mij te beschermen.
Helaas heb ik ze nodig. - Wil iemand je wat doen?
Dat is de grote vraag, hè? Wie? Je weet het nooit.
Het is altijd iemand waar je het niet van verwacht.
Elke patiënt hier denkt dat er complot tegen hem bestaat.
Maar ze zijn gek.
Je gaat achteruit.
Het medicijn werkt niet. Dit zijn allemaal bijwerkingen.
Daarom gedraag je je zo.
Bedankt voor uw bezoek, maar ik heb het druk.
Kijk nou naar jezelf.
Doe dat zelf maar. Ik heb een ziekte.
Een ziekte die me buiten de wereld plaatste.
Ik heb dertig jaar gevochten, en ik vecht nog steeds.
Maar u...
U hebt geen excuus. U bent een angstig mens met helemaal niets.
Geen leven, niks. U bent degene die slaapt.
Straks krijg je geen medicijnen meer. Dat kunnen ze doen.
Dan word je wakker en dan is het weg.
Blijf van me af.
Ik ben oké. Bedankt.
Ik viel.
Help me.
Kan je lopen?
lk zal ervoor zorgen dat je je medicijnen blijft krijgen.
Hij reageerde verkeerd. Zenuwtrekken.
Hij is bang dat zijn voorkomen...
...een effect op andere patiënten zal hebben.
We geven een andere dosis, hij kent de bijwerkingen.
De anderen moeten dat ook zijn. Jullie moeten me helpen.
Leonard, welkom terug. - Dank je.
Hoe gaat het? - Is alles goed?
Het is hier rustig. - We hebben op jou gewacht.
Je ziet er goed uit, Len. Elke dag beter.
Wat als hij het zat is?
En wat als wij dan aan de beurt komen?
Medisch gezien hoeft jullie niet hetzelfde te overkomen.
Waarom niet?
Omdat iedereen anders is. En jullie zijn toch oké?
Dat was prachtig, Lucy.
Ik heb dat lied heel lang geleden ingestudeerd.
Ik weet welk jaar het is.
Maar ik kan me niet voorstellen dat ik ouder ben dan 22.
Daar heb ik geen ervaring mee.
Ik weet dat het geen 1926 is.
Maar was het dat maar wel.
Hoe gaat het, Leonard? - Beter dan ooit.
Hoe is het met de anderen? Praten ze over me?
Ze zijn bang. - En terecht.
Kunt u dit genezen? - Geen idee, ik doe m'n best.
Geef me nog niet op. - Nee.
425...
Een kaart van mijn zoon.
Ik ben oké, tot alles stopt.
Zonder waarschuwing, als het licht dat wordt uitgedraaid.
lets moest me terugbrengen. Een geluid, een aanraking...
Dan kan ik me weer bewegen. Dan ben ik weer oké.
Ik voel geen pijn, ik voel helemaal niets.
Alsof ik dood ben. Ik voel helemaal niets.
Alsof ik geen mens meer ben, maar een verzameling zenuwtrekken.
Niet dat dat erg is, het kan het leven boeiend maken.
Maar zijn zij de baas of ik? Ze horen er gewoon niet te zijn.
Ga naar vijf.
Een ietsje meer.
Het is lekker om te werken. Ik voel me hier goed.
De boekenlijst schiet op. - Ik wil 'm wel zien.
Goed, een andere keer.
Wat gebeurt er? - Een oculogyre aanval.
Pak de camera.
Ik kan het niet. Ik zet 'm uit.
Nee, kijk nou.
Leer... leer... leer... Leer voor mij.
Eens kijken... 625...
675... - 675... oké...
Ik kan niet meer lezen. Ik kan me niet concentreren.
Ik ga steeds naar het begin.
Ik stel iedereen teleur. - Nee.
Ik stel u teleur. Ik ben grotesk.
Dat ben je niet.
Kijk naar me en zeg dan dat ik niet grotesk ben.
Dat ben je niet.
Dit ben ik niet.
Toen ik een gezonde zoon kreeg, vroeg ik niet waarom.
Waarom had ik het geluk een perect kind te krijgen, een perfect leven?
Maar toen hij ziek werd, wilde ik wel weten waarom.
Waarom gebeurde dat? lk kon er niets aan doen.
Ik kon tegen niemand zeggen: Hou hiermee op. Stoppen.
Zie je niet dat mijn zoon pijn lijdt?
Mijn zoon heeft pijn. Stop nou.
Hij vecht. - Hij verliest.
Ik heb gewerkt, vrienden op bezoek gehad, gedanst. Dat was het.
Dat is geweldig. Zoiets heb ik nog nooit gedaan.
Dat komt nog wel.
Ze laten me hier nooit meer gaan. En dat mag ook niet.
Ik ben nog steeds niet beter, zoals je ziet.
Als ik jou zie voel ik me goed.
Maar ik zal je niet meer zien.
We moeten afscheid nemen.
Is dat niet lief?
Nu? - Als jij zover bent.
Ik ben Leonard Lowe, ik weet dat ik een tijdje ben weggeweest.
Ik ben weer terug.
Hoe is het om terug te zijn? - Ik dacht dat het een droom was.
Wanneer wist je dat het geen droom was?
Toen ik iets zei en u me begreep.
Je zei dat ik een goed mens ben.
Maar ik gaf iemand het leven en nam het daarna weer af.
Dat geldt toch voor iedereen?
Waarom troost die gedachte me niet?
Omdat je een goed mens bent.
Omdat hij je vriend is.
De zomer was uitzonderlijk. Een tijd van wedergeboorte en onschuld.
Een wonder voor vijftien patiënten en hun verzorgers.
Maar nu moeten we ons richten op de realiteit.
We kunnen zeggen dat het medicijn niet werkt.
Dat de ziekte terugkwam.
Of dat de patiënten het verlies van al die jaren niet aankunnen.
Maar de realiteit is dat we niet weten wat er goed of fout ging.
Wat we wel weten is dat toen het chemische venster sloot...
...een ander ontwaken plaatsvond.
Dat de menselijke geest krachtiger is dan welk medicijn dan ook.
En dat moeten we koesteren.
Met werk, spel, vriendschap en familie.
Dat zijn belangrijke zaken.
Dat waren we vergeten.
Die simpele dingetjes.
Goedenavond. - Goedenavond.
Eleanor? - Ja?
Wat is er?
lk vroeg me af wat je vanavond doet. Als je andere plannen hebt...
Nee, ik...
Heb je geen plannen? - Nee, ik...
Ik vroeg me af of wij... of jij en ik...
Of we misschien samen koffie gaan drinken.
Ja, heel graag.
Mijn auto staat daar. - Zullen we lekker gaan lopen?
Dr Sayer en zijn staf gingen verder met hun post-encephalitis patiënten.
Elk nieuw medicijn werd uitgeprobeerd.
Leonard en zijn mede-patiënten...
...leefden af en toe op...
...maar nooit zo dramatisch als in die zomer van 1969.
Dr Sayer werkt nog steeds in de revalidatie-kliniek in de Bronx.
We gaan beginnen.
Ondertiteling: Scandinavian Text Service